تاویلات باطنی در شهود معنوی رنگ و نور

تأویلات باطنی،(در شهود معنوی رنگ و نور) برای شهود معنوی باید حضور داشت، حضوری در عالم غیب و در عین حال باید غایب نبود، غیبتی از وجود تاریک و سیاهِ خود. و بی این حضور و غیبت نمی توان به شهود نشست و نمی توان به معنویت راه یافت. و برای تأویل باطن باید چنان در بطن فرو رفت تا به آن سرِ مطلبی یا مفهومی که قرار است تأویل بشود راه جُست. یعنی مکان و زمان را درنوردید و به اصل رسید، و برای این کار باید بیرون از زمان آفاقی نوعی زمانی ملکوتی نیز برای فرد معنا داشته باشد و فرد به این زمان دوّم با نوعی کالبد اختری و وجودِ ملکوتی و مثالی رابطه داشته باشد.